مدرس

غالب انگار فرشته های نگهبان در طول زندگانی سعی در حلول به درون ما انسانها کرده واین اعجوبه زمان یعنی انسانهای معاصر که در بدیهی ترین آرمانها عاشقانه حضور دارند ر افرصتی است برای دل آنها . واین انسانها پیشی گرفته و فرشتگان نگهبان هرگز چنین اسطوره هایی را در قالب گیری کوچک نمی بینند آنچه مبرهن است عاشورائیان در نماز شان نیز با اهورای خفته پیمان قلبی بسته وآنچه را که در چندین قرن می شود بدست آورد آنها در یک نماز تصاحب کرده ومرا مشتاق ستایششان می کند . در سراپرده های ظهور کسی چه میداند کدام فعل قداست بیشتری دارد ومن فرشتگان را به بزرگی قلبهای کودکان عاشورایی دیده ذبح اسماعیل را در روز گرامیداشت علی اصغر دیده وهر آنچه را که قداست قرن است در پاکی برق چشمانش کوتاه وبا تداوم میبینم . پازل فرشتگان با پازل انسانهای دردمند دروس کربلایی فرق دارد انگار که عرشیان در تداوم طپش قلب روزه داران ایستاده تا شربت طهور را به کام جانشان نشانند ومن کودکانی را که بر فرجام روزه خودسازی می کنند را به آیین آینه نزدیک میبینم . انگار ابراهیم خودرا تسلیم اراده حق نموده بر آتشی سوزان وارد می شود واین درس را چگونه ب مدرس...

از آغاز تا انتها ومن در کجا واقع هستم نمیدانم . قدمگاه نزدیک است یا دور است ودر آستان تجلیگاه رب النوع چقدر فاصله است . ربالنوع به گزافه است یا تمثیلی مضمون به بیخبری . ما خود رب یکدیگریم در کلامی فلسفی ومن در اقتدار ساحت مردم یا زنم زیست میکنم . یادم می آید تندیس سازی مرد از مجسمه هایی زنانه پرده برداری کرده ونمایشگاهی در خور ارائه داد ومن در شگفت از این وقاحت که او درشت گویی را در مضمون هنر ارائه نمود . خداوند تسبیح را در وجودمان به ودیعه نهاد ودر مکر زنانه تمثیلی در غربت یار . ودر مسابقه برابری هراز گاهی از هم سبقت میگیرند . شیطان در خانه دل رسوخ کرده هراز گاهی مرا آیینه واردر کمین گناه تنها رها میکند . آیینه قلبم در سکوت جلوه دو مرد را در آغوش نهفته دارد یکی با تمکین یکی بی تمکین واین شراره ها ادامه خواهد نمود تا فرجش در انتخاب نسلی نو . مدرس...

خودکار می نویسد ورنگهای متنوعی دارد وکسی که آنرا بر لوح میفشارد از زبانهای بین ا ملل استفاده می کند نور باید باشد ودر تاریکی کسی نوشته را نخواهد دید مگر . دستانم میلرزد ونوشته ها شاید مخدوش واز نگارشها تعابیر علمی شاید بشود وخداوند سبحان به قلم قسم یاد میکند. ودر نوشتن نیز شیطان وارد میشود وانگار انسان در مرز بین تعقیب وگریز است . وتو ای مستوره از چه میخواهی بگویی وبنویسی از موضوع یک انشاء یا از یک تابش در مرز لحظه ها . کاش میشد از طپش قلب وپمپاژ خون می نوشتیم کاش میشد قصه ای کودکانه در سایه های خیال یا از تفسیرقران مینوشتیم نهمن هیچکدام اینها نیستم من چشمانم درنگاه نگاه اوست امادیدم ضعیف شده ومن سلولهای وجودم در تلاطم وجودش در رستاخیز زندگی است ومن تنها بر یک گزینه خوابم برده که می آید وکاش می آمد واو را سجده کرده بر آستانش می غنودم . بنویس ونمی نویسد وانگار که نوشتن خارج از توانش است واین تنها من هستم که نوشتن را به او می آموزم . اما اینجا قدرت با کسی است که آداب دان باشد وتسلیم وکاش مطیع بودن را بیاموزیم که آینده این را از همه خواهد خواست . مدرس...